Utsikt

Ingebjørg er den einaste som skal ha rom i 1. etasje, og difor den einaste som kan "gå inn i" rommet sitt akkurat no. Ho kan til og med sitte i vindaugskarmen.



Reisverket vert som ei skisse eller eit omriss av huset. Det vert spannande å sjå når neste etasje reiser seg.



Det vert kanskje lettare å førestille seg om ein ser på denne teikninga.



Ingebjørg kan heilt klart førestille seg korleis det skal bli å ha senga si innafor dette vindauget, og ho gler seg.

Kan det bli plen?

Om alt går etter planen kjem vi til å sjå våren (og kanskje ein plen) kome her neste år.



Det går fort framover no, med syneleg ting som gjer det lett for oss å følgje med. I dag vart det både støypt golv og planert ut jordhaugar. Isolasjonen forsvinn ned i grunnen og vi synest grunnflata ser skrekkeleg lita ut. Det er visst heilt vanleg, så det vert nok stort nok. Stor nok plen òg.



Sidan vi kjenner teikningane så godt er det litt rart å sjå at det vert sånn i røynda òg, og ikkje minst at no kan vi ikkje flytte på så mykje lenger. Doen står der den står (det eine røret midt på biletet),  inngangspartiet ser du i høgre biletkant, og ja - vi får til og med straum inn akkurat der sikringsskåpet er teikna. Det er ikkje magi heller, berre godt handverk.

Som de ser vert det sjølvsagt nytta nynorsk isolasjonsmateriale i huset.

Vi har grunnmur

Ting går framover på tomta, og er like spannande å sjå kvar gong vi kjem til Bjørlo. Før helga kunne vi sjå grunnmuren. Her skal vi bu, og no ser vi godt at huset ligg fint til. Over muren ser du det som vert utsikta mot vest.